تداخلات دارویی(دارو با غذا)

    داروهايي كه بايد  قبل از غذا مصرف شوند عبارتند از :

1.    Ampicilin

2.     clidinium c

3.    Cholestyramine

4.    Antimuscarines

5.    Digoxin

6.    Dipyridam

7.    Furosamide

8.    fen fluramin

9.    insulin

10.          Rifampine

11.          Tetracycline

12.          throxine

 

    داروهايي كه باید بعد از غذا مصرف شوند عبارتند از :

1.       Al mg hydroxide

2.      doxy cycline

3.     diphenhydramin

4.     dimenhydrinate

5.     triamtrene H

6.      Theophyline

7.   dimeticon

8.     warfarin

    داروهايي كه بعد از غذا  تاثير آتها بيشتر است

1.       Carbamazepin

2.      cimetidine

3.     Digestive

4.     Pancreatin

5.     propranolol

 

آیا میدانید با رعایت چه نکاتی می توان تداخلات دارویی را پیشگیری یا کاهش داد؟

1-     بسياري از آشاميدني ها، الكل، كافئين و سيگار ممكن است با داروها تداخل داشته باشند اين تداخلات به صورت كاهش اثر دارو يا ايجاد عوارض جانبي نمايان گردد مثلاً اسيد سيتريك موجود در ميوه باعث كاهش اثر آنتي بيوتيك هاي گروه پني سيلين مي گردد و يا محصولات لبني اثرضد ميكروبي تتراسايكلين را كاهش مي دهند0

2-    فاكتورهاي شخصي مثل سن، وزن، جنس، مقدار مصرف در بروز تداخلات مهم ميباشند.

3-    مصرف داروهاي ضد فشار خون(كاهش دهنده فشار خون) به همراه تركيبات شيرين بيان، نوشيدنيهاي الكلي، موز، شكلات، پنير، انجير، جگر، ماهي، ترشي، اناناس ممكن است به علت آمين هاي موثر بر افزايش فشار سبب كاهش اثر داروهاي كاهش دهنده فشار خون و به دنبال آن افزايش فشار خون مي گردد.

4-    مصرف همزمان شير با غذا هاي قليايي موجب از بين رفتن لايه  پوشش دارو و بي اثر شدن دارو مي گردد.

5-    استامينوفن با كربو هيدرات ها (بيسكويت، خرما، مربا ) ايجاد كمپلكس ميكند كه ممكن است ميزان جذب (نه مقدار داروي جدب شده )به تاخير افتد همراه كافئين اثر دارو بيشتر مي شود .

6-    مصرف همزمان كلسيم با فيبرهاي غلات، سبوس حبوبات، ريواس و اسفناج جذب كلسيم را كاهش ميدهد.

7-    مصرف همزمان گليكوزيدهاي قلبي با شير و لبنيات يا غذاهاي حاوي كلسيم ممكن است اريتمي ايجاد كنند. كربو هيدرات زياد موجب كاهش جذب دارو مي گردد.

8-   مصرف داروهاي تيروييد (لو تيروكسين، ليوتيرنين  ) همراه با مواد غذايي مثل چغندر،كلم، كلم پيچ، سويا باعث افزايش اثر داروهاي موثر بر كم كاري اين غده مي گردد اين گياهان حاوي ماده اي بنام GOITROGE بوده كه باعث بهبود عملكرد غده تيروييد مي گردد مي باشند.

9-    مصرف 3-4 فنجان چاي يا قهوه ممكن است اثر دگزامتازون  را افزايش ميابد.

10-  فروس سولفات همراه با چاي و قهوه حبوبات،  تخم مرغ،  لبنيات ممكن است به صورت كمپلكس نا محلول در آيد

11-  بستني جدب وارفارين را كم ميكند و پياز سرخ شده فعاليت انرا افزايش ميدهد .

12- مصرف داروهاي ضدآسم(تئو فيلين، پزودو افدرين)همراه با گوشت قرمز كبابی باعث كاهش اثر اين داروها مي گردد.

13-مصرف همزمان دارو با مايعا ت داغ باعث از بين رفتن دارو و كاهش اثر دارو خواهد شد .

14- مصرف همزمان داروهاي ضد بارداري با مواد غدايي حاوي ويتامين B باعث كاهش جذب اين ويتامين مي گردد

15- مصرف همزمان فني توئين با ويتا مين D3 باعث افزايش سرعت تخريب اين ويتامين گشته كه با مقدار زياد شير يا جگر اين كمبود جبران مي گردد.

16- داروها ي شيمي درماني باعث از بين رفتن اشتها، ايجاد تهوع و استفراغ و تغيير حس چشايي و سو تغذيه مي گردند

        تداخلات داروهاي  OTC  با غذا

1.     تمام تداخلات دارويي صرفا مربوط به تداخلات داروهاي نسخه اي و غذا نميباشند،  داروهاي بدون نسخه اصولا خطر ناك تر بوده زيرا اين داروها بدون توجه به تداخلات همراه غذا مصرف ميشوند بطور مثال مصرف اسپيرين باعث كمبود ويتامين ث مي شود بنا بر اين بهتر است اين دارو همراه با آب ميوه مصرف گردد .

2.     مصرف داروهاي مدر باعث دفع آب از بدن گشته كه همراه با دفع آب پتاسيم نيز  دفع مي گردد براي جلوگيري از كاهش پتا سيم بهتر است از مواد غدايي مثل گوجه- پرتغال آلو خشك سيب زميني كشمش استفاده گردد .( بر خلاف اسپرينو لاكتون  یک داروي مدر با خاصيت حفظ پتاسيم خون ميباشد.)

3.     آنتي اسيدها باعث كاهش جذب فسفر موجود در غذا گشته و باعث كاهش غلظت فسفر يا هيپو فسفوتميا مي گردد كه شامل علائمي مثل ضعف وخستگي – بي اشتهائي – كمر درد مي باشد بنا بر اين بيماراني كه آنتي اسيد مصرف ميكنند بايد مقادير زيادي از تركيبات حاوي فسفر مصرف نمايند (گوشت قرمز حاوي فسفر زيادي است )

4.     آب بهترين آشاميدني است كه مي توان همراه دارو مصرف كرد .

5.     البته در رابطه با تركيبات آهن استثنا وجود دارد بهترين آشاميدني براي افزايش جذب آهن آب پرتغال ميباشد .

   تداخل دارو با يك وضعيت خاص :

    اين حالت در صورتي است كه وضعيت خاص جسماني يك شخص نسبت به يك داروي خاص واكنش نشان مي دهد و دارويي به ظاهر بي آزار را به ماده اي خطر ناك مبدل مي سازد. بري مثال شخصي كه داراي فشار خون بالا است در صورت مصرف داروي دكونژستان ممكن است واكنشهاي ناگواري را تجربه كند.

   مصرف همزمان دارو و غذا در بعضي از موارد باعث تغيير در اثر دارو مي گردد در اين موارد معمولا نياز به تعويض دارو يا نوع تغذيه نمي باشد اما تغيير زمان مصرف دارو حائز اهميت است .